Rechten of plichten met betrekking tot abortus

Wordt op allerlei terrein hoog opgegeven over de rechten, die mensen denken te hebben op allerlei terrein en schrijft men ook de kinderen rechten toe, het jonge leven in de moederschoot wordt zelfs het bestaansrecht ontzegd. Daarmee wordt omgegaan of het van minder waarde is dan dat van een vlieg die doodgeslagen wordt. Een rat te doden geeft heel wat meer problemen dan een ongeboren leven te doden. Waardoor is dit toch gekomen? Ligt het niet in het kader van de strijd tegen de Schepper, Die men alle recht ontzegt en dus alle zeggenschap wil ontnemen over Zijn schepping? De van God losgescheurde mens is voortdurend tegen Hem in opstand en heeft het recht in eigen hand genomen. Men wil de wereld maakbaar hebben en in eigen macht.

Als we denken aan hoe men omgaat met het recht op abortus, dan kan niemand eromheen, dat het ook hierbij gaat om rechten die de mens denkt te hebben. En denk dan maar meteen aan de rechten van de sterkere. Nietzsche zag het recht van de sterkste als een natuurlijke wet waarin de superieure mens zegeviert. Hitler heeft het toegepast op het Arische ras en maakte zijn superioriteitsgevoel tot een principe voor rassenhaat, zoals hij die tot uitdrukking bracht in zijn streven naar uitroeiing van het Joodse ras. Maar dat recht van de sterkste mag toch nooit ons principe zijn!  En nu wordt ditzelfde principe toegepast op het ombrengen van ongeboren leven in de moederschoot! De vrouw die het moederschap verwerpt, wil van haar recht gebruik maken tegen het veel zwakkere leven in haar schoot. Zij wil het niet en laat het daarom doden.

Helaas dat in ons land zo massaal voor een recht van de sterkste wordt gekozen. We konden onlangs in de krant lezen dat de D66-minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Sjoerd Sjoerdsma onlangs gekozen heeft om ‘SheDecides Champion’ te worden. Daarmee gaat hij in de voetsporen van zijn voorgangers Liesje Schreinemacher (VVD) en Sigrid Kaag (D66); ook zij waren als minister ‘SheDecides Champion’. Dit internationale platform werd in 2017 opgericht door toenmalig minister Lilianne Ploumen (PvdA) en was een reactie op het beleid van Donald Trump om internationaal geen abortussen meer te promoten. Men wil strijden voor toegang tot het recht op abortus en voor lichamelijke autonomie, maar passeert iets heel wezenlijks en dat is de plicht om voor het zwakke te zorgen. Laten we ons hiervoor toch inspannen!

Het Bijbels beginsel van de plicht om voor de zwakken te zorgen, haatte de goddeloze filosoof Nietzsche, want hij haatte het Christendom en de God van de Bijbel. Het heeft hem geen geluk maar krankzinnigheid gebracht. Het verachten van onze plichten voor de zwakken zal ons ook geen geluk brengen. Je kunt er beter voor zorgen, zoals de Schepper ons overal in Zijn Woord opgedragen heeft. Het gaat trouwens overal in Gods Woord niet over rechten van de mens. Die zijn we in het paradijs al kwijtgeraakt. We hebben nog wel plichten en moeten dagelijks maar bidden om daar zicht op te hebben en kracht voor te krijgen om als sterkere te zorgen voor de zwakkere. Leert Christus het ons niet in Zijn ontferming over een onmachtige zondaar?

Wil zelfs onze overheid geen recht op leven geven aan een kind, zoals ook nu weer blijkt, nu men abortussen tot 24 weken toe wil uitvoeren, wij moeten sterk zijn om die praktijken te bestrijden. Er zijn in ons land al meer dan aan miljoen kinderen in de moederschoot vermoord. Er is zorg voor de verscheurende wolf, voor giftige padden en nog zoveel dieren meer, maar een mensenleven in de moederschoot schijnt niet te tellen. Het is onze plicht ons in overeenstemming met Gods wil overal krachtig te tonen in de bescherming van het tere, zwakke mensenleven in de moederschoot.