Sprekende kleuren

Ongetwijfeld zijn kleuren een rijke gave van onze Schepper. De samenstelling van het spectrum is een van de vele miljoenen wonderen in de schepping. Ook daar gaat een sprake van uit die Hem eert. Laten we maar luisteren naar al die vaak ook stille geluiden die spreken van Gods macht, wijsheid en heerlijkheid.

Wie van een bloementuin houdt – en moeten we er niet allemaal van houden? – ziet zoveel rijkdom in vormen, kleuren en geuren, dat het ongepast is om er niet over verwonderd te zijn. Hoewel er veel ernstiger kwalen zijn, is volkomen kleurenblindheid een verdrietige handicap en mag het een vreugde zijn de gave gekregen te hebben Gods schepping ook in al zijn kleuren  te bewonderen.

Is de schepping rijk aan kleuren, wij maken ook graag gebruik van kleuren. Als je graag op wil vallen, zoek je wellicht felle kleuren, die ongewoon zijn in de omgeving waar je in verkeert. Als je met pech langs de kant van de weg komt te staan, is het veilig een fel gekleurd hesje te dragen. Ook voor kinderen in het verkeer is het goed  als ze opvallend gekleurde kleding dragen, zodat automobilisten ze niet over het hoofd zien. Maar als iedereen de felste kleuren in zijn kleding gebruikt, zoals op  carnaval gebeurt, dan val je niet meer op.

Toch zijn er ook in het dagelijks leven wel omstandigheden, waarin je onderscheid in kleuren functioneel vindt. Denk aan artsen en verpleegkundigen in een ziekenhuis, die herkenbaar zijn als medisch personeel,  of aan de verzorgende beroepen; een witte jas of schort kunnen verduidelijkend zijn. En een begrafenisondernemer en zijn personeel doen er goed aan rouwkleding te dragen, hoewel ook dit, zo lijkt het wel, niet altijd meer gewenst wordt gevonden. En dan is er ook nog de ambtskleding, die zichtbaar mag maken dat iemand voor het werk van Gods koninkrijk is afgezonderd en als zodanig herkenbaar mag zijn is. Het is mijn ervaring dat het vaak nuttig is.

Nu zijn zowel wit als zwart eigenlijk geen kleuren. Wit heeft alle kleuren van het spectrum in zich verenigd en zwart mist ze alle. Niet iedereen hoeft zo kleurloos door dit leven te gaan. Laten we in geestelijk opzicht liever kleur bekennen . Bij dat kleurloze denk ik wel iets dieper, namelijk aan het niet zichtbaar worden van onze diepere overtuigingen. Er zijn mensen die de felste kleuren gebruiken, maar geestelijk kleurloos zijn. Neigt hun leven niet naar de ondergang, dus naar een duistere, zwarte nacht?

Laten we maar kleur bekennen wat onze diepste overtuigingen betreft en duidelijk tonen waar we in ons leven voor staan. Verdoezel wezenlijke verschillen niet, maar kom er maar voor uit dat je de wil van je Schepper in alles zoekt, tot eer van Hem, Die alles maakte. We moeten opvallen in de samenleving door geestelijk kleur te bekennen voor onze godsdienst.

Wie wil opvallen door natuurlijke felle kleuren in zijn kleding, moet zich afvragen wat de motieven zijn die daarachter schuilgaan. Want ook daar gaat een sprake van uit. Dan word je extra bekeken en zelfs onderwerp van gesprek vanwege je felrode lange broek of felgele jas of roze jack. Wil je dat graag? Waarom? Van onze motieven moeten we ook eens verantwoording afleggen. Het zou een wonder zijn als we dan niet trots boven anderen wilden staan, maar ootmoedig de rijke eer van onze Schepper hebben gezocht.