Nieuws of sensatie

Het is opmerkelijk hoe de laatste decennia de inhoud van onze kranten en tijdschriften veranderd is. Spraken we vroeger van een nieuwsblad en wilden we op de hoogte blijven van alles wat er in deze wereld gebeurt, nu vinden we er overwegend meningen in van allerlei soorten mensen en moet de inhoud prikkelend zijn en vooral ook te maken hebben met levensbeschrijvingen waar emoties bij horen die ons boeien. Je zou het een zucht naar sensatie kunnen noemen, die veel onder mensen leeft. Vaak wil men eraan tegemoet komen, vanzelf ook om hogere leescijfers te scoren.

Je ziet een soortgelijke ontwikkeling op allerlei terreinen van het leven. Bij politieke partijen gaat het ook meer om personen dan om beginselen. Op verkiezingsaffiches zie je in tegenstelling tot vroeger nu  portretten staan en de levens van de kandidaten worden breed uitgemeten, vaak meer dan de principes die ze zouden moeten voorstaan en verdedigen.

Ook in de boekenwereld verschijnen veel boeken die biografisch van aard zijn. Het gaat dan duidelijk veel meer over mensen dan over bepaalde onderwerpen of zaken, Voor informatievoorziening zoeken de meeste mensen immers andere kanalen, die op internet beschikbaar zijn…?

Wellicht zegt u: Daar zit nog wel iets tussenin. U hebt gelukkig gelijk. Met name bij uitgevers wordt meer uitgegeven dan romannetjes of levensbeschrijvingen en we mogen met de heruitgave van veel oudvaders heel blij zijn. Helaas krijgen die in tijdschriften de aandacht vaak niet die ze zouden moeten hebben. Kennelijk is het sturend vermogen van journalisten meer afgestemd op het verlangen van lezerspubliek dat sensationele berichten wil lezen. Daarom zoekt men zijn kracht en groeiende verkoopcijfers door persoonsbeschrijvingen en emotionele belevingen.

Als we in het RD artikelen met meningen van heel verschillende mensen lezen, kunnen die ook makkelijk lezers in verwarring brengen. Als beschreven personen geen geschikt voorbeeld mogen zijn, terwijl  de lezers de indruk gegeven wordt  dat het zo ook wel moet kunnen, lijken onze principes wel heel rekbaar en relatief te zijn.

Ik hoop dat onze journalisten hun interessegebied gaan verleggen en zoeken naar de mogelijkheid om op meer zakelijke wijze een goede boodschap uit te dragen en dat wel op een manier dat het meer samenbindend is en niet afleidend is of schurend tegen een  Bijbelgetrouwe leefwijze. Momenteel worden veel te veel polariserende krachten bevorderd, zoals onder meer in CVandaag op Internet. Tegelijkertijd wordt saamhorigheid afgebroken. Wie kan daar blij mee zijn?

Vanuit een roomse opvatting schimpt men graag op onze verdeeldheid. Je zou het bijna gaan begrijpen. Maar laten we toch niet nodeloos en onverantwoord onschriftuurlijke en tegengestelde meningen bevorderen. Ik wens onze journalisten wijsheid en trouw toe en laat ieder op zijn eigen plaats de wezenlijkste eenheid zoeken, die Gods Woord ons leert.